Entry 4: krabi Ao Nang

De ferry, het was zonning, iedereen ging naar het dakterras, maar ik niet. Na partyeiland koh phi phi en onderweg naar partyhostel 'slumberparty at the beach' in Krabi ao nang claimde ik met alle liefde 3 stoelen in de airconditioned passengerscabin. Hoppaaa, stoelen achterover en even 'me-time'. Helaas voor mij deed de omgeving alleen teveel z'n best om me af te leiden van de serie die ik op mn tablet aan het kijken was. Al snel kwamen de hoge kalksteen rotsen in het water in zicht en eenmaal aangekomen bij Railey beach werd ik toch echt naarbuiten gelokt.
Disclaimer: foto's komen nooit in de buurt van hoe mooi het is.

Wat fijn om weer totaal iets anders te zien. Ik moest ook wel een beetje lachen om mezelf, even voelde ik me al een doorgewinterde reiziger, maar eigenlijk was ik ook pas net weg, natuurlijk ben ik nog gevoelig voor elk nieuw soort uitzicht.

Vanaf de pier werd ik naar mn hostel gebracht en eenmaal in mn dormroom werd ik binnen 5 min 'omgepraat' om de volgende dag mee te gaan op de '4 island awesomeness boattrip'. Na een avondje genieten van de dagelijkse gratis BBQ, popcorn en deze avond ook watergevecht ging ik met een groot deel van mijn hostel de volgende dag dus uit varen. De sights op de trip zelf waren niet erg vernieuwend ten opzichte van de sights op de boottrip bij koh phi phi, maar de activiteiten wel! Vooral de deep water solo - met hulp van een kleine ladder op een cliffside komen, om vervolgens zo hoog te klimmen als je kan en uiteindelijk weer terug in het water te springen - was heel tof.

Jup, moonsoon is on it's way!

in ao Nang vloog de tijd echt voorbij door alle leuke mensen. Sommigen op vakantie zoals ik, sommigen die een paar dagen vrij waren van hun (meestal medische) stage. Maar je had ook mensen zoals Jerry, die een jaar lang de helft van z'n salaris had weggezet om vervolgens al z'n spullen te verkopen, z'n huur op te zeggen om te gaan reizen en nu al anderhalf jaar rondreist. Hij heeft niets meer dan z'n backpack, de locale bevolking hier leeft met minder luxuries dan ik thuis en zij zien er happy uit. Gek eigenlijk hoe weinig je echt nodig hebt om leuk te leven. Vlak nadat ik die diepzinnige gedachten had, besloot ik om weer wat baht over de balk smijten om te gaan paardrijden met Charlotte, een van de mensen waar ik de laatste dagen mee had opgetrokken in ons hostel.

Paardrijden was awesooooome! Naast de rit gingen we, (soort van noodgedwongen want door het tij was er geen strand meer) zwemmen met de paarden. Nouu, mijn jonge knollie vond dat misschien nog wel leuker dan ik. Compleet doorweekt terug naar het hostel, waar Jorn en z'n friends al waren gearriveerd, mijn mensjes gingen die dag juist allemaal weg en zo heb ik nog even twee dagen exclusief met jorn z'n groep opgetrokken.

Hiervan heb ik geen foto's helaas, maar het was chill. Uitgaan in dezelfde olifantenbroeken, kayakken door de mooiste route waar ik ooit gekayakt heb en uiteindelijk mijn laatste nacht op zitzakken in hun kamer geslapen omdat mijn sleutel ineens niet bleek te passen op mijn kamerdeur. 

Toen ik eenmaal wegging was het ook de eerste keer dat ik een beetje baalde om alleen naar een nieuwe plek te gaan. Die twee dagen waren een intermezzo met (oud)studentenhumor die ik blijkbaar toch meer waardeer en dus ook mis dan ik dacht. Even geen zin in filmpjes kijken en in de boot naar koh tao maar gelijk wat vrienden die ik had ontmoet in koh phi phi bericht dat ik eraan kom voor een drankje. Geluk moet je tenslotte zelf creëren.

Mijn uitzicht tijdens ontbijt in Ao Nang

Entry 3: aankomst Phuket & Koh Phi Phi

Wat grappig is van reizen is dat je een soort patroon hebt. Elke keer als ik ergens aankom ben ik aan het zoeken,  waar ik heen moet, of ik de slimste route neem,  kom ik wel op tijd? Alles is nieuw.  Als je er eenmaal bent en een beetje een beeld hebt van hoe de stad of plek is voel je je bijna thuis en bij vertrek kan je dan een beetje lachen om de nieuwe verdwaalde vogeltjes die binnen druppelen. Vervolgens ben je zelf natuurlijk ook zo' n verdwaald vogeltje op de nieuwe locatie, maar intussen vertrouw ik er wel op dat die nieuwe plek ook snel genoeg bekend wordt. 

Phuket gaf me een nieuwe challenge, opletten dat je niet wordt afgezet. Het begint al op het vliegveld, taxichauffeurs proberen je een taxi aan te smeren voor 650 baht (ong 18 euro), terwijl er om het hoekje een bus gaat voor 100 baht, die volgens hun niet bestaat natuurlijk. Nou hooray voor mij,  maar helaas heb ik niet altijd geluk,  de volgende dag betaal ik lief 150 baht voor een tuktuk naar de ferry, kom ik daar twee meisjes tegen die voor 50 baht per persoon zijn geweest.  We praten hier over een verschil van 3 euro,  maar toch voel je je een sukkel.

Op de ferry naar Koh Phi Phi heb ik Victoria en Pixie ontmoet (ja, dit is een nickname). Twee chicks uit Edinburgh,  Schotland. Eenmaal op het eiland ga ik samen met hun naar Blanco's hostel. Wat blijkt? Wel bedden voor de eerste nacht,  niet voor de tweede, maar wel weer voor de derde. Dus we boeken en betalen voor de eerste en de derde nacht. Super dom! Want zo hebben we dus elke ochtend op tijd moeten uitchecken en weer doorverhuizen, we hadden gewoon ergens anders heen moeten gaan, leermomentje.

Koh Phi Phi is zo'n eiland van de postcards. Witte stranden,  blauwe zee, twee baaien die het eiland een soort zandlopervorm geven. Het feit dat dit ooit compleet overhoop was gehaald door een tsunami zie je alleen terug in de before and after foto's die op sommige plekken staan. Naast het hoofdeiland zijn er nog een paar kleinere eilandjes. Ik kwam redelijk eind van de middag aan, dus nadat we gesettled waren gingen we gelijk wat eten. Mijn eerste echte thaise keuken ervaring en woooooow, wat is dat lekker! Ze hebben duizenden soorten curry's die ze gebruiken om vis, vlees of groenten in te bakken, zoals bij een wokrestaurant, maar dan veel beter dan een wokrestaurant.

Eenmaal in de avond blijkt het eiland een groot circus. Vuurshows, limbodansen met vuur, overgooien met vuur, whatever! Het eiland blijkt wel een beetje overgenomen door Britten. Oeps..... dat is normaal niet zo'n goed teken. Maar in dit geval, als schots adoptiekindje op een feesteiland was dat eigenlijk wel perfect. Binnen het groepje waar wij mee omgingen stond ik al snel bekend als 'the nomad' omdat ik allemaal verschillende dialecten en accenten door elkaar spreek. Meestal gokken mensen dat ik Iers ben, maar ook California, Canada, Noord Engeland en occasionally Londen zijn langsgekomen.

Met dit groepje zouden we eigenlijk ook op een georganiseerde boattrip gaan, maar door de hoge golven ging het niet door. Dit vond de eigenaar van ons hostel niet leuk voor ons en zo regelde hij een speedboat en eten en drinken voor veel minder geld en zo gingen we naar Koh Phi Phi Ley, het kleinere eilandje van de Koh Phi Phi eilandengroep. Op dit eiland vind je Maya bay, waar de film The Beach met Leonardo DiCaprio is opgenomen. Onderweg passeer je monkey beach, waar je (goh) veel aapjes vindt.  Die massaal bier stelen en opdrinken, they were fun though! Alleen ben ik wel in het water blijven staan,  geen behoefte aan 5 Rabiës vaccins moeten halen omdat ik ben gekrabd ofzo. 

Maya bay zelf was niet heel boeiend,  maar onze Australische tourguide kende nog een gaaf viewpoint.  Bij de ingang van het 'pad' zei hij 'just keep moving or the little mosquito buggers wil eat you alive' en weg was hij.  Voor de duidelijkheid,  dit was geen pad. Wij gingen omhoog op blote voeten in onze zwemkleding (maya bay is alleen te bereiken via water en door een soort grot) de kleiheuvel op, optrekkend aan een soort lianen en boompjes.  Dit was hilarisch, voor iets van 2 min,  daarna werd het zwaar en was niet iedereen zo soepel en de muggen vonden ons heeeeeeel gezellig.  Dus ben ik maar naarboven gegaan in speedygonzalez modus. Eenmaal boven stonden de mannen al (natuurlijk) te balanceren op een paar rotsen om de fotos te nemen.  Na mijn luid onthaal, hoorden we de meiden verder beneden iets roepen. Dus mr Australia ging alvast naar beneden.  Bleek dat de heuvel sinds de coup niet meer toegankelijk was en dat we eraf moesten.  Dus ik naar beneden, kom ik zo'n parkwachter tegen, hij keek niet blij. Eenmaal beneden stond Nathan (mr Australia) een beetje met een zuur gezicht. Parkwachters, nee hoor, dit was gewoon het leger en ze waren niet blij met ons. Wie had verwacht,  dat onze verlossing zou komen in de vorm van mijn twee Schotse vriendinnen. Zij waren zo bang geworden, dat ze maar op hun kont naar beneden waren gekomen. Dit was zo hilarisch om te zien dat de legerguys zelf hun lach niet meer in konden houden en zo konden we gaan met niets meer dan een 'no do again', pffffiew.

Speciale vogeltjes die hier wonen worden af en toe door locals gestoord voor hun nestjes. De soep die hiervan gemaakt wordt, wordt voor een fortuin verkocht aan china.

Op de laatste dag zijn we omhoog geklommen naar Koh Phi Phi viewpoint. Dit is zo'n gevalletje van smalle trap recht omhoog,  hoi spierpijn (die we toch al hadden na ons heuvel avontuur). Maar goed, het was wel de moeite waard!

 

Entry 2: Singapore

Mijn hostel is heel nice, all day breakfast bespaart toch een hoop kosten in deze redelijk dure stad. Nadat ik tot lunchtijd in het hostel ben blijven hangen met wat mensen hebben we besloten om morgen naar Universal studios te gaan.
Vandaag ben ik gewoon maar gaan verkennen. Singapore is echt heel gaaf, alsof je een soort futuristische wereld in loopt. Alles is erg nieuw, maar waar sommige steden veel beton neerknallen, is hier gekozen voor een architectonisch verantwoorde aanpak. Dat wil zeggen, veel glas, asymmetrische structuren en veel decoratie met water. Geen grote fonteinen, maar juist water wat langs muurtjes stroomt, spiegelgladde mini vijvertjes van een paar cm diep. 

Terwijl ik een doorgang zocht om langs de baai te lopen naar de 'Gardens by the bay' werd ik aangesproken door een oude kleine Singa. Vervolgens heb ik een dikke twee uur met hem gepraat terwijl hij me vanalles liet zien en vertelde over de stad. Ik werd letterlijk bij de hand genomen op deze tour om alle planten te voelen en ruiken onderweg. Tussendoor kreeg ik allemaal levenlessen voorgeschoteld en adviezen op basis van mijn handpalm. For the record, ik:
-word ouder dan 100
- krijg als eerste kind een meisje  (kom maar door met die roze buggy pap en mam)
- Zal geen moeite hebben met het vinden van een baan
- Zal 3 potentiele lifepartners vinden
- typ teveel op de computer (oops)

Na afscheid genomen te hebben bij de ingang van de gardens by the bay ging ik weer alleen verder,en waaaaaaauw wat is het hier mooi. 

The Singapore flower

Je ziet m bijna niet, maar daar zit een soort zwarte lizard, daar zit het hier vol mee!

The nepbomen die 's avonds super mooi verlicht zijn

Achter de gardens by the bay

Kleine impressie van de gardens

In de gardens heb je twee conservatories waar je een ticket voor nodig hebt. Ik besloot om de 'Cloud forest' conservatory te gaan bezoeken. Omdat ik had gehoord dat het daar vooral rond schermering heel tof is, ben ik eerst even een snack gaan halen, Satay by the bay. Daarna was ik onderweg naar the Forest Cloud conservatory.

Satay by the bay

The cloud conservatory met op de achtergrond the ' Marina bay sands' hotel

Ja ja, ik ben er zelf ook

The forest cloud is echt awesome! Dit is dus een soort berg die ze hebben gebouwd, waar je doorheen kan lopen. Van bovenaf vallen er een aantal watervallen omlaag en ze hebben het klimaat nagebootst van een rainforest op grote hoogte. Ik ben er iets van 3 keer doorheen gelopen en ja, zelf antifotomens ik kon het niet laten om in de selfiemodus te schieten, japanners zijn aanstekelijk. 

Lego planten

Marina bay sands again, ik kan er niet over uit, een flipping schip als rooftop terrace?

Zonsondergang vanuit de conservatory

Gespot, westers kaal mannetje met z'n aziatisch bruidje

De kunst van selfies maken

Interactieve plattegrond van het Eco-friendly irigatiesysteem van de gardens

Het werd donker en ik werd een smurf

Toen was het donker en dat betekende: Lichtshooow! Nou, hallo, dan loop je dus ineens de film Avatar in. Dit is toch niet normaal pretty!

Zoals je kan zien, was ik verderop gaan staan. Weer via een loopbrug door Marina Sands hotel naar the Marina Bay om naar het fun Island Sentosa te gaan. Dan moet je alleen wel eerst door een winkelcentrum. Met een nepgracht. Met bootjes, are you for real? Nu het eenmaal donker werd raakte ik wel in de war. Ik was gewend dat het in het donker buiten fris is en binnen vaak een beetje te warm, zeker met uitgaan. Hier is dat dus andersom, binnen is alles airco en buiten super warm. Ik heb deze avond zeker drie keer mezelf uitgelachen omdat ik een paar seconden nodig had om de situatie kloppend te maken in mn hoofd. 

Het metrosysteem had ik intussen al goed door en dus was ik onderweg naar Sentosa. Een eiland voor amusement en een gratis lichtshow met een soort hijskraanmechaniek. 

 

Een van de duizende malls, zie je dat goed? 

Jup, dat zie je goed

Een indoor gracht, met bootjes

De vogeldans

Universal studioooos!

En nog meer gekke lichteffecten, gewoon omdat het kan

Eenmaal thuis was ik goed gesloopt van deze dag. De volgende dag met Lukas (Duitsland) en Jackie (USA) naar Universal studios. Nou had ik hoge verwachtingen en deze werden waargemaakt. Alle attracties waren super mooi aangekleed. De rijen waren oprecht interessant vanwege de leuke filmpjes met fatsoenlijke acteurs onderweg naar de attracties en ook de attracties zelf hadden bijna allemaal een vertellend karakter. Favoriet waren toch wel Transformers (zoals jorn al had gezegd) en Revenge of the mummy. En Jurassic Park. Ik ben weer helemaal fan,pure nostalgie, de muziek bleef maar in mn hoofd hangen. Nou moet ik toch maar snel die nieuwe film gaan kijken. 

Shrek's castle

Check deze awesome beschrijving van de sesamstraat attractie (die stiekem best wel leuk was ook )

Rond 22.00 waren we thuis en zijn we met de nieuwkomers in het hostel tot best wel laat blijven hangen. Uiteindelijk besloten om  in Thailand Phuket zelf een beetje te skippen, erg toeristisch en zonde van mn relatief korte tijd. Dus ik ga vanaf Phuket airport de bus te pakken naar Phuket Town en dan de volgende ochtend naar Koh Phi Phi met de boot, m'n eerste tropisch eiland :)

Daaaaag Singapore, see you soon!