Entry 4: krabi Ao Nang

De ferry, het was zonning, iedereen ging naar het dakterras, maar ik niet. Na partyeiland koh phi phi en onderweg naar partyhostel 'slumberparty at the beach' in Krabi ao nang claimde ik met alle liefde 3 stoelen in de airconditioned passengerscabin. Hoppaaa, stoelen achterover en even 'me-time'. Helaas voor mij deed de omgeving alleen teveel z'n best om me af te leiden van de serie die ik op mn tablet aan het kijken was. Al snel kwamen de hoge kalksteen rotsen in het water in zicht en eenmaal aangekomen bij Railey beach werd ik toch echt naarbuiten gelokt.
Disclaimer: foto's komen nooit in de buurt van hoe mooi het is.

Wat fijn om weer totaal iets anders te zien. Ik moest ook wel een beetje lachen om mezelf, even voelde ik me al een doorgewinterde reiziger, maar eigenlijk was ik ook pas net weg, natuurlijk ben ik nog gevoelig voor elk nieuw soort uitzicht.

Vanaf de pier werd ik naar mn hostel gebracht en eenmaal in mn dormroom werd ik binnen 5 min 'omgepraat' om de volgende dag mee te gaan op de '4 island awesomeness boattrip'. Na een avondje genieten van de dagelijkse gratis BBQ, popcorn en deze avond ook watergevecht ging ik met een groot deel van mijn hostel de volgende dag dus uit varen. De sights op de trip zelf waren niet erg vernieuwend ten opzichte van de sights op de boottrip bij koh phi phi, maar de activiteiten wel! Vooral de deep water solo - met hulp van een kleine ladder op een cliffside komen, om vervolgens zo hoog te klimmen als je kan en uiteindelijk weer terug in het water te springen - was heel tof.

Jup, moonsoon is on it's way!

in ao Nang vloog de tijd echt voorbij door alle leuke mensen. Sommigen op vakantie zoals ik, sommigen die een paar dagen vrij waren van hun (meestal medische) stage. Maar je had ook mensen zoals Jerry, die een jaar lang de helft van z'n salaris had weggezet om vervolgens al z'n spullen te verkopen, z'n huur op te zeggen om te gaan reizen en nu al anderhalf jaar rondreist. Hij heeft niets meer dan z'n backpack, de locale bevolking hier leeft met minder luxuries dan ik thuis en zij zien er happy uit. Gek eigenlijk hoe weinig je echt nodig hebt om leuk te leven. Vlak nadat ik die diepzinnige gedachten had, besloot ik om weer wat baht over de balk smijten om te gaan paardrijden met Charlotte, een van de mensen waar ik de laatste dagen mee had opgetrokken in ons hostel.

Paardrijden was awesooooome! Naast de rit gingen we, (soort van noodgedwongen want door het tij was er geen strand meer) zwemmen met de paarden. Nouu, mijn jonge knollie vond dat misschien nog wel leuker dan ik. Compleet doorweekt terug naar het hostel, waar Jorn en z'n friends al waren gearriveerd, mijn mensjes gingen die dag juist allemaal weg en zo heb ik nog even twee dagen exclusief met jorn z'n groep opgetrokken.

Hiervan heb ik geen foto's helaas, maar het was chill. Uitgaan in dezelfde olifantenbroeken, kayakken door de mooiste route waar ik ooit gekayakt heb en uiteindelijk mijn laatste nacht op zitzakken in hun kamer geslapen omdat mijn sleutel ineens niet bleek te passen op mijn kamerdeur. 

Toen ik eenmaal wegging was het ook de eerste keer dat ik een beetje baalde om alleen naar een nieuwe plek te gaan. Die twee dagen waren een intermezzo met (oud)studentenhumor die ik blijkbaar toch meer waardeer en dus ook mis dan ik dacht. Even geen zin in filmpjes kijken en in de boot naar koh tao maar gelijk wat vrienden die ik had ontmoet in koh phi phi bericht dat ik eraan kom voor een drankje. Geluk moet je tenslotte zelf creëren.

Mijn uitzicht tijdens ontbijt in Ao Nang