zaterdag 8 augustus 2015

Entry 6: (trip naar) Chiang mai

Aan het einde van mijn laatste dag in Koh Tao, moest ik me melden bij de pier voor mijn reis naar Chumpon, vervolgd door een bus naar Bangkok. Bij het kopen van mijn kaartje kreeg ik een mooi plaatje te zien van een slaapboot met stapelbedden. Alleen moest ik me vandaag wel om 21.30 melden ipv 22.30 omdat ze op maandag op een ander tijdstip vertrek met een 'special boat'. Nou je voelt de bui al hangen, deze special boat was geen verbetering. Bij aankomst op de pier trof ik een klein bootje aan zonder afgesloten ruimte en een hoop toeristen met en sarcastische glimlach. Jup, we gingen slapen op dunne matrasjes op het dek, godzijdank wel met overdekking. Twee jongens, een uit Ierland en een uit Engeland, kwamen aan, maakte meteen rechtsomkeert om later terug te komen met twee flessen rum. Dit zorgde voor veel hilariteit en eenmaal aan het varen werd het door iedereens instelling eigenlijk heel gezellig. Toen het eenmaal in de verte begon te onweren en we een amazing schouwspel konden aanschouwen, waren we het unaniem met elkaar eens, wat onwijs chill dat wij deze boot hadden gekregen.
's ochtends vroeg zijn we overgestapt op een bus naar bangkok. Deze reis duurde 8 uur, waar ik misschien 1 uur van heb meegekregen, geslapen als een roosje. Eenmaal op Bangkok busterminal startte het echte avontuur. Alle bordjes in het Thais en mensen die nauwelijks Engels spreken en me voor het gemak maar naar de taxi's sturen. Uiteindelijk heb ik mn vraag versimpeld naar : 'bus, for train, Chiang mai, where?' Uiteindelijk kon persoon nummer 10 me wel helpen, hoeraaa. En zo kwam ik terecht in een busje voor 35 baht... bij het grote busstation. Whatever, ik vragen hoe ik dan in Chiang Mai kom, dat kan blijkbaar ook met een nachtbus, en goedkoper dan met de trein. Ticket gekocht en als enige backpacker tussen een boel Thai slapend naar Chiang Mai.
Na mijn redelijk random trip kwam ik om 7 uur 's ochtends aan in Chiang mai. Na zo'n 20 min lopen kwam ik aan in het centrum waar ik in een restaurantje met wifi van mijn ontbijt genoot terwijl ik een hostel zocht. Ik wilde maar een dag in Chiang mai blijven omdat ik de volgende dag had afgesproken in Pai, dus koos ik voor een goedkoop hostel.
Nadat ik was ingecheckt ben ik door de stad gaan lopen en kwam ik tot de conclusie dat ik gewoon geen fan ben van Thaise steden.  Chiang mai is leuker dan wat ik van Bangkok had gezien (en gehoord), maar in Thailand hebben ze niet veel begrepen van architectuur, dus op hun tempels na is alles gewoon vierkant en over het algemeen niet heel schoon. 


Gelukkig heeft Chiang Mai wel iets anders leuks, nl de Night Bazaar. Nadat we heerlijk Nan brood hebben gegeten bij de IndiĆ«r om de hoek heb ik eindelijk toegegeven en een touwketting, twee olifantbroeken, een pashminasjaal, nieuwe top en twee armbanden gekocht, dit alles voor omgerekend 18 euro ongeveer. Daarna naar het Chiang Mai Cabaret geweest, bekend als de beste Ladyboyshow van Thailand, gegaan. Nou had ik in Koh Tao tijdens de pubcrawl al een voorproefje gehad van een Ladyboyshow, maar dit was something else. 
Voor wie niet weet waar ik het over heb; in Thailand zijn er aanzienlijk veel transseksuelen en travestieten actief in de entertainment industrie. Zoals ik het heb begrepen, is het niet zo dat er meer 'ladyboys' zijn in Thailand dan elders, maar je ziet ze meer omdat er eigenlijk weinig andere vormen van werk voor ze is waar ze geaccepteerd worden.
Zo'n show is een grote verwarring, in eerste instantie probeer je de telltale signs te zien dat het mannen zijn, en geloof me, dat is lang niet altijd makkelijk. Vervolgens sta je te kijken van de dansskills van sommige performers, daar kan gemiddeld ATer nog wel een puntje aan zuigen. Verder was het ook vooral veel veren en blijkbaar heb je als je omgebouwd bent een garantie op de hoofdrol in nummers ookal is iedereen om je heen tien keer beter. Noemenswaardig was vooral de act waarin een Ladyboy op Shirley Bassey's versie van 'My Way' stukje bij beetje zich 'terugtransformeerde' naar man, om te eindigen met 'My way' door Frank Sinatra. Het was bizar, dit was namelijk een van de ladyboys die ik op straat zo zou aanzien als vrouw en om een of andere reden probeert je hoofd dat beeld vast te houden, totdat je er echt niet meer omheen kan en je een man ziet. 



Natuurlijk was Tina Turner ook van de partij

Na de show ging ik met al mn nieuwe aankopen terug naar het hostel om de volgende dag klaar te staan voor mn busje naar Pai.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten